بررسی میزان فرسودگی بین مشاوران

بررسی میزان فرسودگی بین مشاوران

هدف هرانسانی اگر بالاتر از منافع شخصی بوده و تنها برای نجات خود نباشد وبه فکر کمک ودستگیری همنوع باشد که تکلیف وامر وجدانی وراه اولیاء الله وهادیان اهم بوده ، به انسان توانایی ومعنویت و استقامت فوق العاده می بخشد وبه حیات معنی و هدف می دهد ( بهاری ۱۳۷۲ ، ص ۱۹۸ )

اکثر مردم در طول زندگی دچار مشکلات و هیجانات ، تعارضها و تردید های می شوند که خود به تنهای قادر به رفع آنها نیستند بنابراین نیاز به مشورت با افراد متخصص وآگاهی دارند تا به کمک آنها اقدام به رفع موانع نمودند و از طریق شور و مشورت با این افراد به عمل مشکلات خود بپردازند روند مشاوره رابطه و مبنای ارتباطی را فراهم می کند که به واسطه آن امکانات و شناخت خود را کشف می کند در چنین شرایطی عناصری مانند دانش ، مهارت ، تجربه ، آرامش خاطر مشاور است که نتایج مثبت را ممکن می سازد و عدم یا ضعف در هر یک از عناصر مذکور نتیج منفی به بار آورده وسبب هرسودگی شغلی مشاور می شود ( ثنایی ، ۱۳۷۳ )

بنابراین موضوع آسودگی خاطر و آرامش فکری وسلامت جسانی مشاوران و تاثیر آن بر نحوه رفتارشان درمحیط کار و موثر واقع شدن آنها درافزایش یا کاهش نتایج بهینه مقوله ای است که اکثر متخصصان وروان شناسان بدان اشاره نموده وبر اهمیت آن اتفاق نظر داشته ومعتقدند که اگر مشاور از آرامش و رضایت خاطر برخوردارنباشد نمی تواند برای دیگران عامل اثر باشد

اگر مشاور فرسوده شود ممکن است در او نگرشی منفی نسبت به مراجعاتش ایجاد گردد بطوریکه در بعضی مواقع به بهانه مبیان مشکلات ، آنها را مورد ملامت قرار دهد و کم کم روابط مشاوره ای آزار دهنده گردیده وبه جای این که رابطه ی همدلانه و یاورانه ، شوق انگیز، صمیمی ، مسئولانه و خلاق حکمفرما باشد فضایی بسیار سرد و خسته کننده ساخته می تشود که در چنین جوی مشاور از کار خود راضی نخواهد بود ظهور چنین علائمی در مشاور روشن ترین نشانه فرسودگی شغلی خواهد بود و او غالبا خود را در کارها ناموفق می پندارد و عدم موفقیت وی در انجام کار برای مراجع و احساس ناتوانی، او را دچار سرخوردگی ، درماندگی ، دل سردی و خود ناباوری و نهایتا کاهش عزت نفس می گرداند